221
4
-СЕКЦИЯ
ХХІ ҒАСЫРДАҒЫ БІЛІМ –
ТҰЛҒАНЫҢ ЖАҢА ТИПІН ҚАЛЫПТАСТЫРУДЫҢ ЖОЛЫ
СЕКЦИЯ 4
ОБРАЗОВАНИЕ ХХІ ВЕКА –
ПУТЬ К ФОРМИРОВАНИЮ НОВОГО ТИПА ЛИЧНОСТИ
ӘОЖ: 159. 922.8
АДАМБЕКОВА З.К., ТУРАРОВА Г.У.
С.
Аманжолов атындағы ШҚМУ, Өскемен қ.
ӨЗІНДІК БАҚЫЛАУ ГИПЕРБЕЛСЕНДІ БАЛАЛАРДЫҢ
МІНЕЗ-ҚҰЛҚЫН РЕТТЕУДІҢ НЕГІЗГІ
Гипербелсенді балалар мәселесі өзінің іс-әрекеттегі мінез-құлқын ұйымдастыруда
күрделіліктері бар, өзін қоршаған құрбыларымен және ересектермен өзара әрекетте
мәселелер туғызатын түзетуге көнбейтін, «қиын балалар» мәселесі ретінде қарастырылады.
Мұндай ерекшеліктер ырықтылықтың даму көрсеткіштері болып табылады. Отандық
балалар психологиясында ырықтылықтың дамуы бала тұлғасының дамуының негізігі және
орталық сызығы ретінде қарастырылады.
Л.С. Выготский пікірінше, тұлғаны мінез-құлықтың тұтастығы біріктіреді, ол «ие
болу» белгісінен ерекше, сәйкесінше, тұлғаның дамуы өз іс-әрекетін және өзінің психикалық
процестеріне ие бола алу болып табылады [1].
Ырықтылықтың пайда болуын және ырықтылықтың дамуын зерттеуге арналған
А.В.Запарожец, З.М.Истомин, Я.З.Невирвич және т.б. еңбектерінде ырықтылық ең алғаш
рет ересек мектеп алды жасында пайда болатыны анықталған.
Ырықты мінез-құлық формаларының генезисі іс-әрекет пен мінез-құлықтың бақылау
және өзіндік бақылауының қажетті буыны ретінде қарастырылады (Д.Б. Эльконин, Л.А.
Венгер, Е.А. Бугрименко және басқалар). Баланың ырықты мінез-құлқы үнемі
зерттеушілердің назарын аударады, өйткені ырықты бақылау және өзіндік бақылаудың пайда
болуы мектепке дейінгі балаларда болады. Бұл жасерекшелік кезеңнің ерекшеліктерімен
шартталған бірнеше, ең алдымен реттеудің, басқарудың және іс-әрекеттің ерте жастық
арнайы формаларына қатысты сұрақтар қатары қойылады.
Т.А. Борановскаяның зерттеулерінің (шет тілі материалдары негізінде) көрсетуінше,
заттық-мазмұндық әрекеттерді кезеңмен қалыптастыру дәстүрлі оқытуға қарағанда өзіндік
бақылаудың жоғары шарттарын қалыптастырады [2].
Өзіндік бақылау механизмдерінің қалыптасуы мінез-құлықты басқарутәсілдеріне ие
болуда, оған қажетті мотивтердің қалыптасуында маңызды рөлге ие. Көптеген
психологтардың пікірінше, мінез-құлықты реттеу тәрбие мәселесінің ортаңғы діңгегімен
тығыз байланысты, яғни, моральдық нормалардың мінез-құлықты ішкі реттеуші ретінде өтуі
(М.И. Боришевский, И.И. Чеснокова, С.Т. Якобсон және т.б.) М.И. Боришевский
зерттеулерінде өзіндік бақылау мінез-құлықты реттеуші механизм ретінде ғана емес,
сонымен қатар тұлғаның сапасы – мінез-құлық ережелеріне деген әрекеттік қатынасы
ретінде
қарастырылады. Кіші мектеп жасындағылардың мінез-құлқын өзіндік реттеудің
қалыптасының шартын анықтай отырып, автор баланың өзіндік бақылауы және мінезі
ережелерге өте тұрақсыз, қазіргі кездегі өзекті қажеттеліктерінің қанағаттануына тәуелді
екендігін көрсетеді [3].
Тек кейбір зерттеулер ғана адам аралық қатынастың ерекше типі ретінде бақылау мен
өзіндік бақылаудың мәндік жағын ашады. Е.А. Бугрименконың зерттеулерінде мектепке
дейінгі және кіші мектеп жасындағы балалардың бақылау әрекетінің құрылымын жүзеге