30
бастамшылдықты ӛзінің қолға алу
шеберлігі,
басқаның
кӛзқарасынан
социумда іс-қимыл жасау қабілеттілігі
қайдан шығады?
Біздің ойымызша, мектептегі оқу-
тәрбие жұмысының басты міндеті –
шығармашыл, ӛздігінен дамитын, әлеу-
меттік білімдар тұлғаны дамыту мен
тәрбиелеу үшін жағдай жасау. Мұғалім
ғылыми ӛзіндік әрекетті үйренуші-
лермен субъект аралық қатынастар
негізін құруға ұмтылуы тиіс.
Ол оқушыларға субъектілік рӛлді
меңгеруге және ӛзінің субъектілік
ӛкілеттіліктерін
пайдалана
білуге
кӛмектесуі тиіс.
Мұғалім оқыту үдерісін кӛкейкесті
және оқушылардың субъектілік тәжір-
биесін байытуға негізделіп ұйымдасты-
руы
тиіс.
Оқытудағы
оқушының
субъектілігі деп:
- оқуда
белсенді ұстанымның
орын алу қабілеттілігін;
- ғылыми
қызметке
ӛзінің
(позитивтік) кӛзқарасының қалыптасу-
шылығы, оны жүзеге асырудың жеке
стилін жасай алуын;
- ғылыми мақсаттарға қол жеткі-
зу үшін жеке тұлғалық және еріктік
күш-жігерді
жұмылдыру қабілеттілігін;
- ғылыми
қызметті
жобалау,
жоспарлау және болжам жасау қабілет-
тілігін;
- ішкі оң себеп-салдар негізінде
ӛзінің танымдық белсенділігін қалып-
тастыру қабілеттілігін айтамыз.
Бейнелеп айтқанда, оқушы ӛзі
үшін мұғалімге айналуы тиіс, бір
мезгілде
«мұғалімде»,
«шәкіртте»
болуы
тиіс.
Оқытуда
оқушының
субъектілік ұстанымын қалыптастыру
үшін оқу үдерісінде оқушы оқу
қызметін мұғалім тарапынан басқарудан
ӛзін-ӛзі бақылауға, сыртқы бағалаудан
ӛзін-ӛзі бағалауға ӛтетіндей етіп құруы
тиіс. Оқытуды
ұйымдастырудың мұндай
логикасы мұғалімнің де (ол сабақ
берушіден
оның
тұлғалық
ӛсуін,
танымдық белсенділігі мен дербестігін
ынталандыратын және жағдай жасай-
тын фасилитаторға, оқушының кӛмек-
шісіне айналады), әрі оқушының да (ол
оқу үдерісінің белсенді және мүдделі
қатысушысы болады) кӛзқарастарының
ӛзгеруіне әкеледі.
Педагогикалық
қызметте
алға
қойылған мақсаттарға қол жеткізу үшін
ізденістік, шығармашылық, жобалық
жұмыстарды пайдаланып, оқытудағы
мектеп оқушысының субъектілік ұста-
нымын жобалап қана қоймай, жаңа
педагогикалық технологияларды іске
асыруға мүмкіндік беретін жеке, топтық
танымдық
қызмет
әдісін
кеңінен
қолдану қажет. Топтағы жұмыстар
оқушыларға
субъектілік
ӛкілеттігін
пайдалануға
кӛмектеседі,
ғылыми
әрекетті жобалау, қолда бар мақсаттар
негізінде іс-қимыл бағдарламасын құру,
міндеттер қалыптастыру және оларды
шешудің нақты құралдарын табу
қабілеттілігін дамыту үшін жағдай
жасайды. Топтарда ӛзіне және ӛз
жолдастарына талап қоюшылық, ұжым-
дастық, жауапкершілік сезімі, ӛзара
кӛмек және басқаларды ұятқа қалдыр-
мауға ұмтылыс айқын кӛрінеді. Олар
мұндай сабақтарда ӛздері жайлы және
ӛте сенімді сезінеді. Оқушылар топта
ӛте жақсы жұмыс істей алатын болған-
да, олармен сабақ-семинар, практика-
лық сабақтар, конференция, рӛлдік
ойын жүргізу ӛте жеңіл, әрі ыңғайлы.
Семинар-сабақтарда («Бейоргани-
калық қосылыстардың негізгі класта-
ры», «Химиялық байланыс түрлері»,
«Кӛмірсутектердің табиғи кӛздері»,
«Биологиялық белсенді қосылыстар»,
«Д.И.Менделеевтің периодтық жүйесі
және периодтық заңы» және т.б.)
міндетті түрде әрқайсысының сұрақ
қоюға, жауап беруге, ӛз пікірі болуына
және оны айтуға қорықпауға, ал егер
қаласа оны ӛзгертуге құқы бар еркін
талқылау, сұхбат жүреді. Сабақты
ӛткізудің мұндай формасы оқушының
субъектілік кӛзқарасын қолдайды. Бос-
тандық жоқ, таңдау жоқ немесе оқушы
оларды қолдана білмейтін кезде – ол
басқаларға тәуелді болады. Алдымен
4 (42) 2014
Мҧғалім іс-тәжірибесінен
77