1. ҚАЗАҚСТАН МЕКТЕПТЕРІНДЕГІ БІЛІМ БЕРУ
«МЕКТЕПТЕГІ ҚОРЛАРДЫ ТИІМДІ ПАЙДАЛАНУ» ЕЛДІК ШОЛУЫ: ҚАЗАҚСТАН 2015 © ЭЫДҰ ЖӘНЕ ДҮНИЕЖҮЗІЛІК БАНК, 2015
Бағалаудың ұлттық бағдарламалары ел бойынша оқу жетістіктеріндегі елеулі
айырмашылықтарға көрсетеді. Міндетті оқу аяқталғаннан кейін оқушылар олардың оқуларының
нәтижелерін растайтын және жоо түсу емтихандары болып табылатын Бірыңғай ұлттық
тестілеуден (бұдн әрі - ҰБТ) өте алады. 2013 жылы оқушылардың шамамен 80 пайызға жуығы
ҰБТ тапсырған. Алайда, облыстар арасындағы қамтуда елеулі айырмашылық бар. Мысалы,
2013 жылы Астана қаласындағы 82 пайызбен салыстырғанда, Солтүстік Қазақстан облысында
оқушылардың 55 пайызы ҰБТ тапсырған (ҰБСБО, 2013a, 2013b). Ауылды жерлердің оқушылары
орташа есеппен қалалардағы оқушыларға қарағанда 8,74 балға төмен алған. Алайда, 2012 және
2013 жылмен салыстырғанда қалалардағы (2,89 балл) және ауылдардағы (3,86 балл) оқушылар
арасындағы нәтижелер айырмашылығы нәтижелердегі айырмашылықтың азайып келетінін
білдіреді (АТО, 2014).
Қазақстан жетілуге деген үлкен ұмтылысына сәйкес жаратылыстану ғылымдары мен
математика бойынша халықаралық олимпиадаларға қатысудың бұрынғы салтын ұстанады.
2010 жылы Қазақстан 51-ші халықаралық математикалық олимпиадасын өткізді, онда
қазақстандық оқушылар 98 қатысқан елдің ішінде 5-ші орынды алған (ЭЫДҰ, 2014a). 2013 жылы
қазақстан командасы 228 алтын, 285 күміс және 335 қола медаль, сондай-ақ 33 сертификат –
барлығы 881 марапат алды (ҰБСБО, 2012). Олимпиадалар ұлттық, өңірлік және жергілікті
деңгейлерде де жүйелі түрде ұйымдастырылады; оқушылардың олимпиадаларға қатысуы үшін
ынталандырулар қамтамасыз етіледі.
Білімге инвестициялардың табыстылығы тақырыбы бойынша зерттеулер Қазақстанда аз.
Арабшибани және Мусуров (2007) 2001 жылы жүргізілген үй шаруашылықтары зерттеулерінің
нәтижелерін пайдалана отырып, орта білімнің табыстарға оң және елеулі әсерін көрсететін
куәландыруларды анықтады. Бұл тұжырымдар табыстың орташа деңгейі бар елдер (Псахаропулос
және Патринос, 2004) мен ауыспалы экономикасы бар елдер бойынша (Мюних және басқалары,
2005) зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес келеді.
Білім беру саясатындағы соңғы тиісті өзгерістер
Білім беру саласында реформалар бағдарламасы өте шамшыл: Қазақстан 2020 жылға дейін
жоғары білікті жұмыс күші және «ақылды» экономикасы бар сауатты елге айналуы тиіс. Оның
үстіне, білім елдің келешектегі экономикалық, саяси және әлеуметтік-мәдени гүлденуі
байланысты болатын платформа болып саналады (ҚР БҒМ, 2010). Соңғы 20 жылдың ішінде
ауқымды экономикалық, әлеуметтік және демографиялық өзгерістер білім беру жүйесінде үлкен
құрылымдық өзгерістерге әкелді. Бүгінгі күні Қазақстан білім беру жүйесінің сапасын арттыру
үшін терең реформаларын жүргізуді жалғастыруда және озық тәжірибе мен халықаралық
стандарттарға көбірек бағытталуда.
Білім беру секторының қайта түрленуінің ағымдағы стратегиясы БДМБ сипатталған. БДМБ
Қазақстан Республикасында білім беру саласын дамытудың 2005-2010 жылдарға арналған
мемлекеттік бағдарламасы, Техникалық және кәсіптік білім беруді дамытудың 2008-2012
жылдарға арналған мемлекеттік бағдарламасы, 2007-2011 жылдарға арналған «Қазақстан
балалары» бағдарламасы, Балаларды мектепке дейінгі тәрбиелеумен және оқытумен қмтамасыз
ету жөніндегі 2010-2014 жылдарға арналған «Балапан» бағдарламасы сияқты бұрын қабылданған
стратегияларды жалғастырады.
БДМБ білім беру жүйесінің толық диагностикасын, оның ішінде күшті және әлсіз жақтарын,
мүмкіндіктері мен проблемаларын қамтиды және оларды шешу бойынша шараларды анықтайды.
Мектептегі білім беру жүйесінің кейбір негізгі проблемалары айқындалған:
i) білім беруге
жұмсалатын шығындардың жеткіліксіз деңгейі;
ii) мұғалім мамандығының төмен мәртебесі,
мұғалімдерді даярлаудың төмен сапасы, сапалы педагогикалық кадрлардың және балалардың
құқықтарын қорғау саласындағы мамандардың жетіспеушілігі, білім берудегі әлсіз басшылық
ететін кадрлары,
iii) нашар инфрақұрылым мен мектептердің нашар жарақтандырылуы
iv) шағын
жинақталған мектептердің қамтамасыз етілуінің төмен сапасы;
v) инклюзивті білім беруді
дамытудың бастапқы сатысы;
vi) білім беруде мемлекеттік-жеке меншік әріптестікті қолданудың
төмен деңгейі;
vii) ақпараттық технологияларды қолданудың бастапқы кезеңі,
viii) қоғам үшін