28
ДЕНЕ АГРЕССИЯ –Басқа
адамға қарсы физикалық
күш қолдану
А. Басс агрессияның мынадай түрлерін бөліп көрсетеді:
вербальды –дене агрессиясы жəне тікелей – жанама
агрессия.
Вербальды жəне дене агрессиясы.
Дене агрессиясының тікелей мақсаты – басқа адамға зиян
келтіру, агрессия мақсаты жанама түрде болуы мүмкін, мысалы,
басқаны сыйдырмау үшін кедер-
гі келтіру. Одан да басқа сөзсіз
қорқытуды (жұдырық көсету) да
символдық түрде дене агрессия-
сына жатқызуға болады
Вербальды (ауызша, сөзбен) агрессия – жағымсыз
эмоцияларды, сезімдер мен ниеттерді балағатты түрде, анайы,
қоғамда мақұлданбаған сөздермен жеткізу.
Вербальды агрессияны А. Басс мынадай түрлерге бөледі:
А) Вербальды-белсенді-тікелей, басқа адамды сөзбен
балағаттап немесе төмендеткен кезде көрінеді;
Б) Вербальды-белсенді-тікелей емес, басқа адам туралы
өсек тарату, жалған айып тағу.
В) Вербальды-пассивті-тікелей, адаммен сөйлеспеу, сұ-
рақтарына жауап бермеу;
Г) Вербальды-пассивті-тікелей емес нақты сөздермен
түсіндіруге қарсылық білдіру, кінəсіз адамды сынап жатқанда
оны қорғау.
Вербальды агрессия ашу, ыза, реніш сияқты теріс
эмоциялардың сыртқа көрініс табуын білдіреді.
Сөзбен айтылған агрессия жүйкелік ширығуларды шешуге
көмектеседі. Адам осы арқылы жаман эмоцияларын сыртқа
шығарып, осы ширығудан босайды. Кейде сөздік агрессия алдын
ала ойластырылған ренжіту, ашуландыру құралы ретінде де
болуы мүмкін.
Мектеп оқушыларының қарым-қатынас кезінде балағаттық
сөздерді қолдану себебі мынада: бұл əрине сөйлеу мəдениетінің
төмен деңгейін, сөздік қордың аздығын, өз сезімдерін басқа
əдеби сөздермен жеткізе алмайтындығын жəне қарапайым
қарым-қатынасқа түсе білмеуді білдіреді. Кей кезде балағаттық
сөздер арқылы жасөспірім өзінің «ересек екенін», «еркін екенін»
көрсеткісі келуі мүмкін.
Вербальды агрессияның бір түрі –
аггро болып табылады.
209
7. ҚОСЫМША
1-ҚОСЫМША
Халықаралық
нормалар
жəне
стандарттар
(шолу)
1948 жылы БҰҰ Бас Ассамблеясы
«Адам құқықтарының
жалпыға бірдей декларациясын» қабылдады, осы құжат адамның
құқықтары мен бостандықтарын жариялаған халықаралық акт болып
табылады; оның ережелеріне сəйкес əрбір адамның зорлық-зомбы-
лықсыз өмір сүруге құқығы бар. 1959 жылы БҰҰ балаға Адам құ-
қықтарының декларациясында көрсетілген барлық құқықтар тиесілі
екенін жариялап,
Бала құқықтарының декларациясын қабылдады.
Балаларды қорғауға жəне олардың игілігіне қатысты, əсіресе
балаларды ұлттық жəне халықаралық деңгейлерде тəрбиелеуге
жəне асырап алуға беру кезінде, Əлеуметтік жəне құқықтық
қағидаттар туралы декларацияның 3-бабында (БҰҰ Бас Ассамблея-
сының 1986 жылғы 3 желтоқсандағы № 41/95 қарарымен қабылданды)
бекітілгендей,
«бала туралы қамқорлық, бəрінен бұрын, оның ата-
анасында жатыр».
Балалардың мүдделерін қамтамасыз ету мақсатында Қазақстан
Республикасы мақсаты баланың құқықтарын қорғау болып табылатын
ең маңызды конвенцияларға қосылды: Баланың құқықтары туралы
конвенция (1994 жылы ратификацияланды); Шет елде алиментті
өндіріп алу туралы конвенцияға (1999 жылы ратификацияланды);
2000 жылы – Жұмысқа қабылдау үшін ең төменгі жас туралы
конвенцияға; 2001 жылы – Балаларды саудалауға, балалар зина-
қорлығына жəне балалар порнографиясына қатысты Баланың
құқықтары туралы конвенцияның факультативтік хаттамасына жəне
Балалардың қарулы жанжалдарға қатысуына байланысты Баланың
құқықтары туралы конвенцияның факультативтік хаттамасына;
2002 жылы – ХЕҰ Балалар еңбегінің ең жаман түрлеріне тыйым салу
жəне жою жөніндегі шұғыл шаралар туралы конвенциясына;
2004 жылдың қарашасында Қазақстан БҰҰ Адамдарды сатуға жəне
үшінші тұлғалардың жезөкшелікті пайдалануына қарсы күрес туралы
конвенцияға жəне оның Қорытынды хаттамасына қол қойды.
Қазақстан 1994 жылдың 8 маусымында ратификациялаған
Баланың құқықтары туралы БҰҰ конвенциясы (Нью-Йорк,
1989 ж. 20 қарашасы) баланың дені сау дамуына, қатыгез қатынас пен
нəпсіқұмарлық азғыруды қоса алғанда, оны неше түрлі қол
сұғушылықтан қорғауға, зорлық-зомбылықтан, оның ішінде ата-аналар
жасаған зорлық-зомбылықтан зардап шеккен балаларға көмек
көрсетілуіне деген құқықтарын тану үшін арнаулы шараларды заңдас-