52
Основной стилистической чертой научно-технического текста является точное и четкое
изложение материала при почти полном отсутствии тех выразительных элементов, которые
придают речи эмоциональную насыщенность, главный упор делается на логической, а не на
эмоционально-чувственной стороне излагаемого.
Научный перевод играет большую роль в обмене информации между научными
деятелями разных народов и служит делу распространения сокровищ мировой науки.Этим
обусловлена актуальность темы научной работы.
СПИСОК ЛИТЕРАТУРЫ
1. Валеева Н.Г. Жанрово-стилистическая характеристика научных текстов. - "Введение в
переводоведение" - М.:
Изд-во РУДН, 2006.
2. Лашкевич Ю.И., Гроздова М.Д. О переводе научно-технического текста.
3. Рецкер Я. И. Теория перевода и переводческая практика. М., 1974.
ӘОЖ323.2 (574)
БЕЙСЕКИНА А.Е., ШҮРШІТБАЙ Б.Ш.
С.
Аманжолов атындағы ШҚМУ, Өскемен қ.
Д.А. ҚОНАЕВТЫҢ ЕЛ ДАМУЫНА ҚОСҚАН ҮЛЕСІ
Еліміздің ертеңгі тірегі – өскелең ұрпақтың Қазақстан мәдениеті, рухани өмірі
мен сол мәдениеттің негізін салушыларды танып білуге деген қызығушылықтарының күн
санап арта түсуінен, халқымыздың ұлы тұлғаларына деген сүйіспеншілігі мен құрметі
анықталады. Осындай өз ғасырының дара туған перзенттерінің бірі ретінде тарих
парақтарында өмір жолы мен қызметі хатталып, халқының жадында мәңгілікке өшпестей
сақталып қалған есім – Дінмұхамед Ахметұлы Қонаев. Үш мәрте Социалистік Еңбек Ері,
8 Ленин орденімен, КСРО, шетелдік мемлекеттердің басқа ордендерімен және
медальдарымен марапатталған [1]. Міне, оның еңбегіне, ойы мен өзінің өмірін арнаған
ісіне берілгендігіне көрсетілген құрмет.
Д.А. Қонаев 1912 жылы 12 қаңтарда Алматы қаласында, қызметкердің отбасында
өмірге келген. 1930 жылы Алматыдағы №14 мектепті бітірген. Дінмұхамед оқу озаты
болмағанымен, қиын ғылымдарды үлкен сүйіспеншілікпен меңгерген. 1931 жылы Қазақстан
Өлкелік комсомол комитеті Дінмұхамед Қонаевты М.И. Калинин атындағы Мәскеу түсті
металдар және алтын институтына “тау-кен инженері мамандығы” бойынша оқуға
жібереді. 1936 жылы шілде айында Д.А. Қонаев институтты бітіріп, дәл осы жылы
Қоңырат-Балқаш мыс қорыту комбинатына жұмысқа орналасты. Жұмысына ықтиярлықпен
қараған Дінмұхамед Ахметұлы бұл жұмыс орнында мансаптық дәрежеде көтерілді.
Ол бұрғылау станогінің машинисі, цех бастығы, рудниктің бас инженері және оның
директоры болды [2].
Өзінің Қоңырат-Балқашқа жіберілгені туралы кейіннен былай деп жазған: «Мұнда
менің еңбек жолым басталды. Мен бұл өлкеге бөтен емес едім. Осы жерде бес айлық
практикадан өткенде, Қоңыратпен және оның адамдарымен танысқан болатынмын. Ол кезде
мен жаңа ғана құрылған шығыс үйіндінің ондығы болып жұмыс істегенмін. Жұмыс істеп
жүріп, «Жылына 90 мың тонна қара мыс өндіру үшін Қоңырат карьерінің қуатын анықтау»
тақырыбына арналған дипломдық жұмысыма материал жинадым. Дипломымды «өте жақсы»
деген бағамен қорғадым. Менің еңбек жолындағы алғашқы қадамдарым Қазақстанның түсті
металлургиясымен байланысты болды. Мен өзімнің елімізде Орталық Қазақстандағы қуатты
мыс өнеркәсібінің , содан кейін Рудалы Алтайда қорғасын-мырыш өнеркәсібінің
қалыптастыруға қатысушылардың бірі болғанымды осы күнге дейін мақтаныш етемін» [3].
Көсем қайраткердің рухани байлығының тереңдігімен әлеуметтік бостандық пен
еркіндік көкжиегінің кеңдігі – қазіргі заманғы қоғам дамуы қандай тұлғаға мұқтаж
болатындығын айқын көрсетеді.