133
І.
Жансүгіров атындағы ЖМУ ХАБАРШЫСЫ № 4 / 2015
мүғалімге баланың қозғалысқа деген ынтасының бар немесе жоқ екендігін білуін
міндеттейді.
Оқушының дене тәрбиесімен шұғылданудағы мақсаты мұғалімнің алдына
қойған мақсаттармен дәл келе бермейтіндігі түсінікті. Оқушы жасайтын істі (оның
мақсаты жекелеген дене жаттығуларын орындағаны үшін жоғары баға алумен
шектелуі мүмкін) мұғалім ең жоғары деңгейдегі қоғамдық маңызы бар мақсатты
үнемі алға қояды (оның ең жоғарғысы -өсіп келе жатқан жас буынды жоғары өнімді
еңбек етуге және Отанды қорғауға даярлау). Кейбір жағдайларда мақсаттардың дәл
келетіндігі де жоққа шығарылмайды. Мысалы, мүғалім оқушыларды сынакқа
дайындау мақсатын өз алдына қояды, ал сол сынақты тапсырам деуші оқушылар
оған дайындалады. Осындай үйлесімділік өте қажет, бірақ оған қол жеткізу қиын,
әсіресе, жоғарғы қоғамдық маңыздылығы бар мақсат болса, онда ұзақ уақыт бойы
тәжірибелік әсер етуді қажет етеді. Мақсатты принциптердің сәйкес келмеген
уақытында мұғалім оқушының нақты мақсатты бағытын пайдалана отырып, жоғары
деңгейдегі оған жетудің уақытша мерзімін белгілеуі тиіс. Осыған байланысты
болашақ Президенттік сынамаларын тапсыруға дайындау және жақын кезеңге
белгіленген мақсаттарды айыра білу жөн (мысалы, бірінші тоқсанда мектеп
бағдарламасының талаптарын орындауға дайындалу). Осындай бөлудің барлық
шарттылығы әр оқушының жақын арадағы мақсаттарын тиімді пайдалану арқылы
оны болашақ ұжымдық мақсаттарға жеткізуге мүмкіндік береді.
Екіншіден, оқушылар қойылған мақсатқа жету үшін іске асыруға тиісті оқу
міндеттерін саналы түрде түсінуі керек. Егер балада өзінің қажеттілігін
қанағаттандыруға ұмтылыс нәтижесі есебінде бір не өзге мақсат пайда болса, алға
қойылған мақсатқа жету үшін шешуге тиісті міндетті түсінуге, әдетте мұғалімнің
белсенді түрде араласуын талап етеді. Қыз бала жақсы, сымбатты, сұлу денені
қалыптастыруға ұмтылыс білдіреді делік. Бұл мақсатқа қалай жетуге болады? Бұл
үшін қандай міндеттерді шешуге тиісті екендігі жөнінде тек мұғалімнің көмегі
арқылы ғана көзі жетіп, түсіне алады. Сол дене жаттығуының не үшін
орындалатынын
оқушының
білмеуі
қозғалыс
дағдысын
қалыптастыру
мүмкіншілігінің сапасы мен қарқынын шапшан төмендетеді. Мысалы, дене
жаттығуларын тек мұғалімнің талап етуі бойынша үйренсе, сынақ кезінде
үйренушінің жоғары баға алуы күмән келтіреді.
Жеке қимылдарды бөлектеуге және жинақтауға, қозғалысты, қимылды,
қозғалыстың жеке өлшемдерін салыстыруға, ақырғы нәтиже үшін олардың мақсатын
түсіне білуге үйрете отырып, оқушылар санасын жетілдіретіндей оқытып үйретудің
әдістерін пайдалану қажет. Соңғы нәтижеде мұның өзі дене жаттығуларының әдісін
тиімді меңгеруге әкеледі.
Оқушылардың саналы қызметін арттыруға әр түрлі жолдармен жікетуге
болады:
а) жаттығушыны үйретер кезенде үйренетін қозғалысты алдын ала ойластыру
керек;
ә) дағдыны үйрете отырып назарды бірте-бірте дене жаттығуларының
әдістеріндегі негізгі беліктеріне бағыттау қажет. Мысалы, биіктікке жүгіріп келіп
секіруде аяқ серпілісінің әдісін үйрену кезінде оқушылар әуелде серпіліс орнына дәл
түсуді қадағалауы, сосын серпіліс кезінде серпілетін аяқтың козғалысына және
серпіліс кезінде қолдың козғалысына назарды аударуы қажет.
б) әсіресе, бұлшық еттер арқылы алынған сезіну негізінде жасалынған
қозғалысты жаттығу кезінде еске түсіру керек. Бұл жағдайда осындай сезінулер
оқушыға қимылды орындау кезінде "ішкі" бағдар болады, сөйтіп оны, қозғалысты
дәлелдеуге,
қатені жөндеуге, өзін-өзі бағалауға мүмкіндік туғызады.