58
му к культурному саморазвитию; отношение к педагогу как посреднику между ребенком и культурой,
способному оказать ребенку поддержку в самоопределении и развитии; отношение к образованию как
культурному процессу, движущими силами которого являются личные смыслы, диалог и сотрудниче-
ство его участников; отношение к школе как целостному культурно-образовательному пространству,
где воссоздаются культурные образцы жизни, осуществляется воспитание человека культуры [3].
В свете культурологического подхода центром образования является человек как свободная, актив-
ная индивидуальность, способная к личностной самодетерминации в общении и сотрудничестве с дру-
гими людьми и культурой.Таким образом, образование как часть культуры, с одной стороны, питается
ею, а с другой стороны - влияет на ее сохранение и развитие через человека. При этом образование
выполняет следующие культурные функции:
- гуманитарную (сохранение и восстановление экологии человека, его телесного и душевного здоро-
вья, личной свободы, индивидуальности, духовности, нравственности);
- культуросозидательную (сохранение, передача, воспроизводство и развитие культуры средствами
образования);
- социологизаторскую (усвоение и воспроизводство социального опыта).
Следовательно, культура определяет цели, задачи и содержание образования. В то же время образо-
вание, как часть культуры, способствует сохранению и развитию культуры. Связующим звеном между
культурой и образованием выступает человек, который одновременно является и субъектом определен-
ной культуры.
Список использованной литературы:
1. Селевко Г.К. Современные образовательные технологии.Москва: Народное образование, 1998. -256 с.
2. Креативная педагогика: методология, теория, практика / Под ред. Ю.Г. Круглова.Москва: МГОПУ им.
М.А.Шолохова, изд. центр «Альфа», 2002. -240 с.
3. Философский энциклопедический словарь. Москва: ИНФРА-М, 1997. - 576 с.
ҚАЗАҚСТАНДА ОРТА БІЛІМ БЕРУ САПАСЫН КӨТЕРУ ЖОЛДАРЫ
Асқарбек Құсайынов
ҚР Мемлекеттік сыйлығының лауреты, академик
Қазақстан 2015 жылы бəсекеге қабілетті елдердің ішінде 42-ші орынды иеленіп, өз рейтингін 2006
жылмен салыстырғанда 14 сатыға жақсартқаны барлығымыз үшін қуанышты хабар болды. Қазақстан
2050 жылға дейін əлемнің 30 бəсекеге қабілетті елдері қатарына енуі тиіс болса, онда білім беру сапасы
да дамыған 30 елдің қатарында болуы керек.
Біз білім сапасыныа қатысты зерттеулер жүргіздік. Алдымен PISA, TIMSS,
PIRLS зерттеулеріне ба-
рып, олардың соңғы 10-12 жылғы қорытындыларын зерделеп, оқушылары тұрақты түрде жоғары нəти-
желер көрсететін елдерді, олардың табыстылығы мен тиімділіктері себептерін анықтап, басқа елдер
ғалымдары зерттеулерін талдадық. McKinsey&Company компаниясы ғалымдары М.Барбер, М.Мушед,
Ч.Чийоке: «Мектепте оқытудың тұрақты жоғары сапасына қалай жетуге болады?» жəне «Мектепте
білім берудің ең үздік жүйелері қалай жетіле түсуде?» – деген сұрақтарға жауап беру үшін 45 елдің
білім беру жүйесін бүге-шегесіне дейін жете зерттеп, құнды қорытындылар жасаған екен. Біз осы ең-
бектерді де пайдаландық. Елімізде егемендік алғаннан бергі уақытта атқарылған істер де зерделенді.
Міне осындай ізденістердің негізінде білім беру жүйесі аса күрделі жүйе (система) екені, күрделі
жүйе болғандықтан оның жүйе құраушылары (подсистемы) болатыны анықталды. Білім беру сапасын
көтеру үшін барлық жүйе құрушылардың сапасын көтеру керек.
Білім стандарттар мен оқу бағдарламалары сапасын көтеру. Қазір мектепте білім, білік, дағ-
ды парадигмасы негізінде дəріс беріледі, ал білім сапасын көтеру үшін 12 жылдық мектепке өткенде
нəтижеге бағдарланған, бала біліктілігін қалыптастыратын парадигма негізінде дəріс беруді іске асыру.
Оның түпкі мақсаты əр бала алған білімін өмірдегі жағдаяттармен байланыстырып қабылдауға қол
жеткізу.
Мұндай білім мазмұны орта білім саласы үздік дамыған Жапония, Оңтүстік Корея, Сингапур, Фин-
ляндия сияқты елдерде ұзақ жылдардан бері қолданылып келеді.
Жалпы балаларды ерте жасынан игеруі қажетті күрделі пəндермен жүктеудің алдын алу керек, се-