208
ойлау жағынан жан-жақты, өз-өзіне басшы, кез-келген сәтте шешім қабылдай алатын жеке
тұлға болуы тиіс.
Қазақстан Республикасының «Білім туралы» заңында: «Экологиялық тәрбие алған
экологиялық білімдер негізінде қоршаған ортаға ұқыпты қарауы мен табиғат байлықтарын
ұтымды пайдалану» - деп анықтама берілген. Ал, бұл болса, оқушылардың оқу-танымдық іс-
әрекетін тиімді ұйымдастырып, олардың бойына елге, жерге деген сүйіспеншілікті ұялату
болып табылады[1].
Тәрбие қоғамдық талаптарға сәйкес болуы міндетті. Егер қоғам құқықтық
демократиялық мемлекет құрып жатса, ендеше ондағы адам тәрбиесі адамгершілік,
азаматтық заңдар мен қылық - әрекет нормалары рухында жүріп жатуы қажетті. Жалпы
адамзаттық құндылықтар қалыптастырудың маңыздылығын ескерумен бірге әлеуметтік
ортаның кездейсоқ та,
мақсатты бағытта да әсер, ықпал жасайтынын естен шығармаған жөн.
Қазіргі заман тәрбиесі гуманистік негізде болып, тұлғаның әлеуметтік – мәдени (өмір
және әрекет – қылық кейпін таңдау және іске асыру), даралықты (тұлғаның өзіндік
қалыптасуы), жауапкершілікті қатынас (құндылықтар таңдау) бағыттарында дамуына
орайласады. Мұндай тәрбие технологиялық икемшілдігіменен (адамның қабылдау және
психологиялық даму заңдылықтарына сай орындалады), көңіл – күйге сәйкестігімен (көңіл –
күй тәжірибесін қалыптастырады), сұхбаттастығымен (екінші біреуге ұсыну үшін емес, өз
меншікті тәжірибесін құрастыру үшін), жағдайға қарай орындалуымен (негізгі құралы –
тәрбиелік жағдай), болашақта бағытталуымен (дамудағы тұлғаға арналады) ерекшеленеді.
Сонымен, тәрбие – бұл жалпы, ортақ міндеттерді іске асыру барысында мұғалім мен
оқушының ықпалдасты әрекеттерін қамтамасыз етуші арнайы ұйымдастырылған тәрбиелік
жүйе жағдайында мақсаты тұлға қалыптастыру болған әлеуметтік процесс.
Бұл үшін тәрбиешінің шығармашылдығы, жаңашылдығы, көп ізденісті қажет етеді.Ал
мектепке дейінгі оқытуда білім, білік дағдыларымен қатар тәрбие жұмыстарының сан алуан,
қызықты, тартымды, баланы қажытып алмайтындай жұмыс түрлерін жүргізу тәрбиешіден
шеберлікті талап етеді.
Бала бойына білім мен біліктілікті, шығармашылық пен ізденімпаздықты, қабілеттілік
пен іскерлікті, еңбек сүйгіштікті, танымдық қасиеттерді жинақтап дамыту барысында
табиғатпен тереңірек таныстырудың ерекше орны бар екенін мәлім. Бала өмірінің алғашқы
жеті жылы – денсаулықтың, ақыл-ой, адамгершілік, еңбек және экологиялық дамудың
негіздері қаланатын өте маңызды кезең.
Қазіргі таңда оқушылардың экологиялық сауаттылығын дамыту мәселесінде оның жан-
жақтылығын талап етеді. Ол, экологиялық нормалардың, ережелердің қажеттілігін
оқушылардың мінез құлқына тәрбиелеу қоршаған ортаға жауапсыздықпен қараушыларға
жол бермеу. Сондықтан, оқушылардың бойында экологиялық мәдениетін қалыптастыру,
қоғамдық пайдалы еңбекке және еңбек тәрбиесі арқылы айналадағы табиғатты қорғау, күту
және жақсарту.
Мектеп оқушылары табиғат байлығына ауыл шаруашылығында пайдалану жайлы
алғашқы ұғымды технология сабақтарында алады. Олар үй мүліктерін, киім-кешек, тағам
жасайтын табиғат заттарын қалай пайдаланумен танысады. Оқушыларда экологиялық білімді
насихаттауда ең алғашқысы қоғамға пайдалы еңбекте. Экологиялық тәрбие еңбек
тәрбиесімен байланысты. Өйткені өндірістік іс-әрекеттің барысында адам қоршаған ортаға
тікелей әсер етеді.
Экологиялық тәрбие – бұл, бала санасында табиғатты қорғау, аялау сезімін,
экологиялық мәдениетті қалыптастыру. Экологиялық тәрбиенің мақсаты - оқушыларда
табиғатқа, қоршаған ортаға жауапкершілікпен қарауды, оны қорғауға даярлықтарын
қалыптастыру.
Экологиялық тәрбиенің міндеттері:
- жас өспірімдердің табиғатты қорғау мен адами капитал туралы жоғарғы экологиялық
мәдениетін дамыту;
- табиғатқа қоғам дамуының материалды және рухани күштердің қайнар көзі ретінде
карап, оның тағдыры үшін жауапкершілікті сезіну;