169
жалпылығымен, ағашты тұқымдардың құрамының біркелкілігін ярустардың санымен,
аналогиялық фаунасымен сипатталады [2].
Орман шаруашылығы – орманның табиғатын, оның дамуындағы заңдылықтарды,
орманның негізгі ӛнімі ағашты алу мақсатында ормандарды ӛсіру және ормандарды
тасмалдау сияқты кӛріністегі ұйымдардың проблемаларын зерттейтін ғылым [3].
Табиғат ресурстарының ең маңызды түрлерінің бірі және елдер терреториясында
кездесетін орман қорлары. Ормандар ӛнеркәсіптің кӛптеген салаларының тиімді шикізаты,
азық – түлік ӛнімдері, жабайы және үй жануарларының азығы, адамзат үшін дем алу орны
ретінде қызмет атқаратын ағаштар түрлерін береді. Орман жамылғысы жердің экологиялық
жүйесінің барлық кешеніне маңызды. Орман қорларының маңызды ерекшеліктерінің бірі
олардың қайтадан қалпына келуі, сарқылмауы, бұл тек аумақты және орман түрлерінің
құрамын реттеумен ғана шектелмейді, сонымен қатар орманның ӛнімдеріне және қызметке
деген ұдайы ӛсіп келе жатқан адамзат қажеттіліктерін қанағаттандыру бағытында олардың
ӛнімділіктерін үздіксіз жоғарлату.
Әлемдік ӛрман алқаптарының аумағы 4 млрд. гектар, соның ішінде тұтас орман
жамылғысы 3 млрд. гектар, оның ішінде ӛнімділігі 1,9 млрд. гектар. Бұталы және
геградатициялы орман жерлері, яғни адамзат әрекетімен кесіліп тасталған, бірақ жекелеген
ағаш және бұталар топтары сақталған. Не табиғи жолмен қайта пайда болған ормандардың
аумағы кең. Бір тұрғынға 0,67 гектар тұтас ормандар келеді. Жер бетінде орманның таралу
аймақтары ӛте әркелкі [4]. Нақты жер бетіндегі ӛсімдіктердің алғашқы іздері жер бетінде
полезойдың силур дәуірінде табылған. Олардың жаппай түзілуі девон дәуіріне сәйкес келеді.
Оның орта шегінде яғни 400 млн.жыл бұрын папоротник тәрізділер яғни плаундар,
попоротниктер, қырық буындар тәрізді ағаш формалары жер бетінің алғашқы орманын
түзген. Ежелгі орман ӛсімдіктері балшық жерде бір келкі таралуымен ерекшеленеді. Жердің
даму тарихында орман ӛсімдіктері үздіксіз ӛзгеріп тұрған. Ағаш және бұталар тұқымдары
және туыстары тұтас пайда болып немесе тұтас жойылып отырған. Бір кездері кӛп таралған
кӛптеген ӛсімдік топтарынан тек жеке түрлері сақталған. Мысалы, Қытай территориясында
гинго, Оңтүстік Америка шегінде араукария, секвоя тек АҚШ – тың тынық мұхиттың
жағалауында кездеседі. Саговниктердің, магнолилердің, тюльпан ағаштарының таралу
ареалдары біртіндеп тарыла бастады. Сыртқы ортаға жақсы бейімделген ағаштардың және
бұталардың жаңа түрлері қалыптасты.
Адамзаттың орман ӛсімдіктеріне тигізген алғашқы белгілері неолитте байқалды.
Адамның отрықшы ӛмір салтынан кӛшкен кезінде, жер ӛңдеумен, мал шараушылығымен
айналыса бастады. Кейінгі жылдары ормандарда отын ретінде пайдалану үшін және құрлыс
материалдарды дайындауда орман кесу үрдісі ӛсе бастады. 19 – 20 жүз жылдықта орман
ӛсімдіктерінің дамуы адамзаттың қарқынды әсері жағдайында болды. Жер бетінің қазіргі
орман жамылғысы адамның әсерінен сандық сипатынан ғана емес, сапалық сипаты ӛзгерді.
Орман алқаптарының тұқымдық құрамы және ӛнімділігі ӛзгерді. Байырғы ормандар
негізінен таулы және адам аяғы бастпайтын аймақтарда сақталған [5].
Қоғамдық материалды және қажеттіліктерін қанағаттандыратын орман шаруашылығын
жүргізу үрдісінде және қоғамдық ӛндіріске пайдаланылатын орман ӛнімдері және
қажеттіліктері мол. Орман ресурстары қалпына келіп отырады және орман шаруашылығын
дұрыс жүргізген уақытта таусылмайтын табиғат ресурстары болып табылады. Орман
ресурстарына ағаш
ресурстары,
техникалық, азықтық, дәрілік,
тағы басқа ресурстар, сондай –
ақ орманның қорғаныштық және қоғамдық пайдасы жатады.
Ағаш ресурстары – негізгі (соңғы) үрдісте дайындалатын әртүрлі тұқымды ағаштар.
Техникалық ресурстар – оған живица (канифоли және скипидар ӛндірісінде шикізат ретінде
қолданылады) гутаперча, танниндер, әртүрлі органикалық бояғыш заттар жатады. Орманның
азықтық ресурстары – саңырауқұлақтар, жеміс жидектер, жеуге жарамды шӛптер мен
тамырлар және де жабайы жануарлар мен құстар. Бұған сондай – ақ орманды алқапта
орналасқан ара шаруашылығының ӛнімдері жатады. Орманның тағамдық ресурстары –
орманды жерде пайдаланылатын шӛптер, қылқанды ағаштар азыққа жарайтын жемістер.